يوسف قيد چاه و زندان كشيد و عاقبت « 1 » به دولت و مملكت و پادشاهى مصر پيوست . سرانجام امور هر كه درين قصه مذكور گشته بخير انجاميد ، اين قصهء موسوم باحسن القصص گشته ، مأمول از كرم الهى جلّ و علا و لطف نامتناهى ، آنكه عاقبت كار ما فقيران نيز بخير گذرد . [ حكايت برخورد و مجالست فضيل عياض با امام داود طائى و عجايب واقعه ] تنبيه - درد و سوز ناوك جگر دوز « 2 » عارفان همه آنست ، كه عاقبت احوال خود نمىدانند و ختم عمر به سعادت و يا عياذ باللّه به شقاوت نمىشناسند تا نفس بازپسين بچه اعتقاد و مرجع و مآل بچه عنوان و منوال گذرد « 3 » . درين باب نقلى بگويم كه زنگار غفلت ، از آينهء دل بزدايد ، و ابواب تنبيه و آگاهى بر بواطن سامعان كما هى بگشايد . نقل از امام « 4 » داود طائى رحمة اللّه تعالى در روضة العلماء آورده است كه وى يكى از متصدران مجالس قرب « 5 » و متدرعان درع وحدت « 6 » در ترقى مدارج معارج « 7 » مناجات شأنى داشت ، و در سيّاحى مناهج فلوات خلوات « 8 » ، برهانى مىنمود ، و به سوزن تقوى ديدهء نفس اماره را بر دوخته ، و به آتش ترس مولى عود دل را در مجمرهء سينه سوخته بود ، فوائح « 9 » طبيعى را به نقوش مجاهدت منقش گردانيده ، و فوائح روايح الطاف غيبى را به مشام جان منقش « 10 » ساخته ، روزى فضيل « 11 » عياض قدّس روحه ، كه مغروق « 12 » حياض رياض قربتست و معتكف آستانهء خدمت ، همانا قمر سعادت

--> ( 1 ) - چ : آخرالامر . ( 2 ) - د - ح : درد سوز و ناوك جگر سوز عاشقان . ( 3 ) - د : عنوان قرار گيرد . ( 4 ) - د - ح : و در روضة العلماء آورده‌اند كه يكى از متصدران مجالس قربت . ( 5 ) - ح : قربت . ( 6 ) - ح : ورع وحدت . ( 7 ) - د : معانى شان . ( 8 ) - ح : در سياهى مناهج علوات . ( 9 ) - د - ح : صفايح قواى طبيعى را . ( 10 ) - د : مستنشق - ح : منتسق . ( 11 ) - ح : اياز . ( 12 ) - د : كه معترف حياض رياض قربتست .